Op 10 december was er een debat over het trekkingsrecht. De belangrijkste oorzaken voor de grote problemen lijken te liggen bij de grote diversiteit aan regels, procedures en werkwijzen van met name gemeenten en zorgverzekeraars. 393 gemeenten die allemaal hun eigen keuzes kunnen maken. Tien groepen van samenwerkende zorgverzekeraars, die beleidsvrijheid hebben. Met name Vera Bergkamp maakte duidelijk wat nu belangrijk is: uniformeren en standaardiseren. Eén maximum tarief bijvoorbeeld, geen varianten. Ze promootte een basis-pgb-regeling, gestoeld op de jarenlange ervaring in de Awbz, nu Wlz.

Basis-pgb-regeling

Wij zijn het daar natuurlijk van harte mee eens. Vereenvoudiging is simpelweg niet te realiseren, zonder uit te gaan van een standaardregeling die geldt voor alle wetten. Dat zou het mooiste zijn. Nu kunnen gemeenten en zorgverzekeraars op belangrijke punten hun eigen beslissingen nemen. Deze blijken in de praktijk vaak het hart uit het pgb te halen, met als gevolg verlies van eigen regie om passende zorg op maat te kunnen regelen.

Slechte voorbeelden

Neem bijvoorbeeld de maatregel die gemeenten budgethouders willen opleggen om per 4 weken te declareren en af te rekenen. Alsof het een pgb per 4 weken betreft. Daarmee heeft de budgethouder geen flexibiliteit, maar de verplichting om precies de geïndiceerde uren per week in te zetten en niet meer.

En wat het trekkingsrecht betreft. Neem de weg die een ingestuurde zorgovereenkomst moet maken om uiteindelijk goedgekeurd en geregistreerd te worden in Mijnpgb. Een lange tocht, waardoor budgethouders vaak lang moeten wachten voordat ze zorg kunnen inzetten en waarbij ondertussen ook nog eens veel mis kan gaan. Een basis-pgb-regeling, dat het pgb in zijn waarde laat en waar ook gemeenten en zorgverzekeraars zich aan moeten houden, zou de oplossing zijn!

2016 eist daden!

De staatssecretaris heeft het er wel steeds over dat hij vanuit het perspectief van de budgethouder wil kijken, maar zet intussen te weinig stappen in die richting. Hij schuift beslissingen steeds voor zich uit. Ik denk, ‘geef er nu eens een klap op!’ Zou de motie van Kamerleden Bergkamp en Voortman, die zij indienden op 17 december, daarvoor kunnen zorgen? We mogen het hopen. Zij vragen de staatssecretaris ‘een plan te ontwikkelen dat uiting geeft aan uniformering, standaardisering en vereenvoudiging van techniek en proces, met behoud van maatwerk en met als uitgangspunt, de positie van de budgethouder’. De staatssecretaris gaf hierop aan een vereenvoudiging van de methodiek belangrijk te vinden en daarmee ook meer uniformiteit in het proces. Nu nog de daad bij het woord voegen!

I-pgb

In hetzelfde debat over het trekkingsrecht maakte Kamerlid Linda Voortman van de gelegenheid gebruik om vragen te stellen over de pilot i-pgb (integraal pgb) in Woerden en Delft. Zij vroeg de staatssecretaris om uitleg over de problemen die er zijn voor de ontschotting van gelden vanuit Sociale Zaken (werk) en OCW voor onderwijs. Beide departementen hebben er nog problemen mee dat zij geld in een i-pgb stoppen waarvan niet zeker is of dat besteed wordt aan de doeleinden waaraan zij het besteed willen zien. “We zouden het toch direct breed invoeren”, hielp Linda Voortman de staatssecretaris herinneren, toen hij hier niet concreet op reageerde.

Motie Voortman

Op donderdag 17 december kwam in het vervolgdebat over het trekkingsrecht ook dit punt terug. Linda Voortman diende een motie in waarin zij de regering vraagt zich in te zetten dat de pilot i-pgb zo spoedig mogelijk — maar uiterlijk 1 maart 2016 — zo vorm krijgt dat het pgb ook werkelijk integraal, dus op alle gewenste levensterreinen, kan worden ingezet en de Kamer hier in het eerste kwartaal van 2016 over te informeren.

Pilot integraal pgb

Heel jammer dat er nu toch weer vertraging komt in de medewerking van andere departementen. Het is de bedoeling dat de pilots i-pgb in Woerden en Delft op 1 januari 2016 van start gaan. Dat kan nu alleen op basis van de zorgwetten (ministerie VWS). De staatssecretaris wil afwachten tegen welke concrete problemen wordt aangelopen en op dat moment bepalen hoe deze kunnen worden opgelost.