De belangrijkste onderdelen van het wetsvoorstel zijn:

  • Bij de verstrekking van een maatwerkvoorziening kan een resultaatbeschrijving worden gehanteerd.
  • Zorgaanbieder, die zorg in natura levert, komt in de onderzoeksfase al in beeld.
  • De afwikkeling van geschillen over de uitvoering van een maatwerkvoorziening wordt vereenvoudigd. In eerste instantie kan worden geklaagd bij de gemeente, in tweede instantie is beroep bij de bestuursrechter mogelijk.

Onze reactie op hoofdpunten

Wij gaan weer aangeven dat het wetsvoorstel niet past bij de werkwijze en het gedachtegoed van het pgb. Bij resultaatgericht beschikken is het uitgangspunt het aanbod van zorg en/of ondersteuning in plaats van de behoefte van de hulpvrager.

Hulpvragers die met een pgb zorg en ondersteuning inkopen komen door resultaatgericht indiceren mogelijk in de problemen. Zo past de werkwijze bijvoorbeeld niet in het huidige betalingssysteem en bij de zorgovereenkomsten (SVB), waarin uurtarieven vastgesteld moeten staan. Bovendien zijn pgb-tarieven afgeleid van tarieven voor zorg in natura. Deze tarieven zijn bij resultaatgericht indiceren niet transparant.

En hoe gaan we resultaten meetbaar maken? Wie gaat bepalen of resultaten wel of niet zijn behaald? Hoe kun je objectief meten wat een ‘schoon en leefbaar huis’ is? Is schoon en leefbaar in gemeente A een ander schoon en leefbaar dan in gemeente B? Voor dagbesteding of individuele begeleiding is ook lastig te benoemen wanneer er resultaat is geboekt. Hoe stel je bijvoorbeeld van mensen met een psychische beperking vast of ze zelfredzamer zijn geworden?

Een ander voorbeeld: het doel/resultaat is dat X binnen 6 maanden zelfstandig naar school wil reizen. Stel dat na 2 maanden de kat van X overlijdt. X heeft daar enorm veel verdriet van en daardoor een terugval. Dan zal eerst aan andere doelen gewerkt moeten worden. Maar hoe is dit vervolgens meetbaar? Want het resultaat wordt niet behaald binnen de afgesproken termijn. En wat zijn dan vervolgens de consequenties voor X?

Ook het betrekken van een zorgaanbieder bij de onderzoeksfase is meer dan onwenselijk. Eerst moet de hulpvraag duidelijk en concreet zijn en vastgelegd in een ondersteuningsplan. Vervolgens kiest de hulpvrager voor zorg in natura of een pgb. Na deze keuze kan het gesprek met de zorgaanbieder plaatsvinden.

Rond klachten valt op te merken dat een budgethouder niet gaat klagen bij de gemeente over zijn zorg en/of ondersteuning, omdat deze zelf verantwoordelijk is voor de kwaliteit. En een budgethouder kan desnoods zijn zorgverlener ontslaan. De voorgestelde procedure maakt het niet eenvoudiger, maar levert de hulpvrager juist veel gedoe en kosten op.

Je mening geven

Wellicht heb je zelf al ervaringen met resultaatgericht beschikken. In 40% van de gemeenten gebeurt het namelijk al. Je kunt deze ervaring en jouw mening ook laten weten via de internetconsultatie op het wetsvoorstel.