Joost Willems (55) woont met zijn vrouw en 2 kinderen (21 en 13 jaar) in Arnhem. Vanwege een spieraandoening heeft hij al ruim 30 jaar een pgb. Joost en zijn vrouw hebben 9 zorgverleners die onder de Regeling dienstverlening aan huis vielen. Deze regeling wordt afgeschaft voor het pgb.
Waarom heb je een pgb en hoe is dat geregeld?
‘Ik heb een pgb vanuit de Wmo voor begeleiding en voor huishoudelijke ondersteuning voor het gezin. Daarnaast heb ik een pgb vanuit de Zvw voor verpleging. Mijn vrouw heeft ook een pgb, vergelijkbaar met dat van mij. Samen hebben wij ongeveer 10 zorgverleners in dienst, allen met een arbeidsovereenkomst.’
Wanneer hoorde je voor het eerst iets over de wetswijziging Regeling dienstverlening aan huis (Rdah)?
‘Dat moet oktober vorig jaar zijn geweest, via de website van Per Saldo. Ik weet nog goed dat ik er wel enthousiast van werd. In die zin, dat ik eindelijk als werkgever beter voor mijn zorgverleners kon gaan zorgen, zoals ze al jaren voor mij doen. Door deze verandering krijgen ze meer sociale zekerheid, zoals langere doorbetaling bij ziekte.’
Was het meteen duidelijk wat deze wijziging betekent voor jou?
‘Dat besef kwam vlak daarna, toen bleek dat er voor budgethouders uit de Zvw, dus ook voor mij, geen extra budget beschikbaar was gesteld om de extra kosten van de werkgeverslasten te betalen. De werkgeverslasten zijn ongeveer 20% van het loon van de werknemer. Dit zou niet door de zorgverzekeraar en ook niet door de overheid worden gecompenseerd. Voor de Wlz en de budgetten vanuit de gemeenten was vreemd genoeg wel al compensatie geregeld. Voor 9 van onze 10 zorgverleners moesten we vanaf 1 januari 2026 werkgeverslasten gaan betalen. Deze extra kosten moest ik dan voor mijn eigen rekening nemen, uit mijn budget voor zorg. Of het zou voor rekening van mijn zorgverleners komen. Dat zou betekenen dat ik mensen – die mij echt al vele jaren verzorgen – moest vertellen dat ze ongeveer 20% in uurloon achteruit zouden gaan. Terwijl ze exact dezelfde werkzaamheden blijven uitvoeren, met dezelfde bijbehorende verantwoordelijkheden.’
Hoe verliep het contact hierover met de instanties?
‘Zowel met de zorgverzekeraar als de Sociale Verzekeringsbank (SVB) kwam ik er niet uit. De SVB gaf aan: je moet bij de zorgverzekeraar zijn. Die zou mijn budget moeten gaan ophogen. Maar van de zorgverzekeraar kreeg ik te horen dat zij niks gingen doen. Er werd gesuggereerd dat ik de lonen van mijn zorgverleners maar naar beneden moest bijstellen. Aan de telefoon vroeg ik dan wel eens aan een medewerker: stel je voor dat je werkgever jou nu vertelt dat je contract zonder overleg wordt aangepast. En dat in dat nieuwe contract staat dat je uurloon 20% lager is geworden, voor precies hetzelfde werk? Dan werd het altijd stil aan de andere kant van de lijn. Dat zegt denk ik genoeg. Aangezien ik er moreel niet achter stond om de uurlonen te verlagen, heb ik besloten het zo te laten. Dit was ook het advies van de SVB en Per Saldo. Ze legden uit dat zodra ik het uurloon verlaag, het waarschijnlijk niet meer mogelijk is het weer naar boven bij te stellen.’
Waar loop je nu nog tegenaan in dit proces?
‘Dankzij de uitzending van KASSA en de lobby van Per Saldo zijn afspraken gemaakt over compensatie voor budgethouders met een Zvw-pgb. Maar dat was een half jaar geleden. Voor mij is het nog steeds onduidelijk wanneer en hoe we gecompenseerd worden. De werkgeverslasten gaan sinds januari maandelijks af van mijn budget voor zorg. Ik neem dus het risico dat de continuïteit van mijn zorg in gevaar komt. Ik zou graag snel meer duidelijkheid willen over de compensatieregeling.’
Wat wil je beleidsmakers of politici meegeven over het proces rondom deze wetswijziging?
‘Bij een wetswijziging, zeker wanneer je te maken hebt met een kwetsbare doelgroep, is het belangrijk dat eerst alle risico’s worden onderzocht. In dit geval is er volgens mij alleen maar gedacht: ‘Hoe kunnen we dit zo snel mogelijk uitvoeren?’ Er is onvoldoende rekening gehouden met wat de gevolgen zijn voor budgethouders en zorgverleners.’
Wat wil je andere budgethouders meegeven die in dezelfde situatie zitten?
‘Ik denk dat het enige wat wij als budgethouders kunnen doen, en moeten blijven doen, is van ons laten horen. Via organisaties als Per Saldo. En door individueel aan de bel te blijven trekken, bij de instanties en bij je eigen pgb-verstrekker. En daarin antwoorden blijven vragen. We laten niet met ons sollen!’
Update 29 juni 2026:
De overheid heeft inmiddels meer bekend gemaakt over de compensatieregeling. Budgethouders zoals Joost worden deze zomer geïnformeerd. De compensatie wordt vanaf september toegevoegd aan het pgb.