Tien punten hebben we, een pakket van minimale eisen om het voor mensen met een beperking mogelijk te maken zelf hun leven te bepalen. Het tienpuntenplan van Per Saldo, waaraan een missie is verbonden die we als belangenvereniging alles behalve lichtvaardig opvatten. We zijn er immers maar al te goed van doordrongen dat het pgb nu wel verankerd is in alle wetten, maar de vooringenomen – vaak negatieve – meningen over het pgb helaas nog altijd stevig verankerd zijn in de hoofden van te veel mensen op cruciale posities.

Kan iedereen kiezen?

Keuzevrijheid bij de toegangspoort en ondersteuning als je pgb-land binnen bent, zodat je er goed mee kunt omgaan. Zo zou het volgens Per Saldo moeten zijn, maar daarin valt nog een wereld te winnen. Want kan iedereen nu al werkelijk kiezen voor de vorm van zorgondersteuning die bij hem of haar past? In veel gevallen niet. Zorg en ondersteuning afstemmen op ieders individuele hulpvraag, liefst integraal, gericht op alle levensterreinen. Dus zorg, ondersteuning en aanpassingen bij het wonen, in het onderwijs, op het werk, in de vrije tijd, bij vervoer. Aansluitend bij het persoonlijk plan dat ieder voor zich heeft gemaakt. Met daarin de doelen die je in je leven stelt, hoe oud of jong je ook bent. Zo zou het moeten zijn.

Waarom die terughoudendheid?

Wat kan de oorzaak zijn van de hardnekkig afwijzende houding ten opzichte van het pgb, van met name gemeenten? Hoe wordt er eigenlijk werkelijk naar onze mensen met een beperking gekeken? Vinden ‘wij’ echt dat zij volwaardig moeten kunnen meedraaien? Dat ook zij ambities mogen hebben? Dat zij waardevolle bijdragen kunnen leveren? En dat daar voorzieningen voor gecreëerd moeten worden?
Of vinden ‘we’ eigenlijk dat zij niet alles moeten willen? Dat zij, dat hun kind, hun partner, hun naaste nou eenmaal die handicap heeft en er maar het beste van moet maken? Dat zal toch niet, dat kan toch niet waar zijn mag ik hopen?

Waar werken wij aan?

Wij zien het als onze missie om mensen die ondersteuning en zorg nodig hebben te wijzen op de keuzes. Sommigen vinden dat misschien raar, maar wij van Per Saldo vinden niet dat iedereen een pgb zou moeten willen. Niet iedereen is daarvoor geschikt, niet voor iedereen is het de goede oplossing voor het organiseren van ondersteuning. Wat we wel vinden is dat iedereen in alle vrijheid moet kunnen onderzoeken hoe het pgb werkt, of dat ook werkt in jouw situatie.

Maar voordat het zover kan zijn, moet wel eerst de mengelmoes aan indianenverhalen, misvattingen en vooroordelen de wereld uit. Zodat mensen op cruciale posities gaan inzien dat het pgb voor de gebruikers een manier van leven mogelijk maakt, die niet alleen hen, maar hun hele omgeving heel veel oplevert. Zoals voor de mantelzorgers of anderen in de directe omgeving. Familie en vrienden, die minder belast worden, minder stress hebben, gewoon naar school en werk kunnen gaan. Minder uitvallen en niet zelf een beroep op hulpverlening hoeven doen. Daar ligt een belangrijke taak voor ons als belangenvereniging, die we zeker oppakken.

De inwerkingtreding van het VN-verdrag voor rechten van mensen met een beperking op 14 juli 2016 stelt eisen aan de inrichting van de samenleving. Overheid, gemeenten, organisaties en ondernemers moeten ervoor zorgen dat de positie van mensen met een beperking verbetert. De tien speerpunten van Per Saldo dragen daar wezenlijk aan bij. Ook vanuit dat oogpunt willen wij samen optrekken met overheden, gemeenten, instanties die te maken hebben met het pgb.

Ten slotte

Tijdens het congres Gelijk=Gelijk op woensdag 29 november wordt stilgestaan bij de vragen ‘Hoe ver zijn we nu, en … hoe nu verder?’ Ik ga er in elk geval heen en hoop er de mensen te ontmoeten die het verschil kunnen gaan maken in hun gemeente, in hun bedrijf. Een inclusieve samenleving, met gelijke kansen voor mensen met en zonder beperking. Zodat het wordt zoals het moet zijn.