Hinne Klein weet als geen ander hoe belangrijk het persoonsgebonden budget is. Sinds haar jeugd leeft ze met een lichamelijke beperking en maakt ze gebruik van een rolstoel en diverse hulpmiddelen. Ze leidt een zelfstandig leven in een aangepaste woning. ‘Ik ben alleenstaand, maar ik kom uit een grote, warme familie’, vertelt ze. ‘Met 4 zussen, neven, nichten en inmiddels ook achterneefjes en -nichtjes.’
Het pgb in de praktijk
Hinne heeft hulp nodig bij de algemene dagelijkse levensverrichtingen (ADL) en huishoudelijke zorg. Ze werkt met een vast zorgteam van 4 informele zorgverleners. ‘We maken maandelijks een planning, zodat hun werk bij mij goed te combineren is met andere zorgwerkzaamheden. Ook vervanging bij ziekte regelen we samen. Dat geeft continuïteit en rust.’
Haar pgb ontvangt ze uit de Zvw en de Wmo. Met dat budget betaalt ze de noodzakelijke zorg en hulpmiddelen, zoals een elektrische rolstoel. Daarnaast krijgt ze ondersteuning bij woon- werkvervoer, zodat ze kan werken.
‘Het belangrijkste is dat ik dankzij het pgb zelf de regie houd’, legt Hinne uit. ‘Ik bepaal wie mij helpt, wanneer ik hulp krijg en hoe dat gebeurt. Het gaat om vertrouwen, veiligheid en vrijheid. Zo ligt de nadruk in mijn leven niet op mijn beperkingen, maar op de mogelijkheden. Daardoor kan ik op mijn beurt weer een bijdrage leveren aan de samenleving.’
Obstakels en verbeterpunten
Hoewel Hinne tevreden is over haar pgb, ziet ze ook obstakels. ‘De Flexwet schrijft voor dat mijn zorgverleners recht hebben op vaste uren, maar het zorgkantoor vergoedt alleen de daadwerkelijk geleverde uren achteraf. Dat botst: ik moet zekerheid bieden aan mijn medewerkers, terwijl de financier flexibiliteit eist. Daarnaast zijn de uurtarieven voor informele zorgverleners te laag en niet in verhouding met de cao-lonen, wat een eerlijke beloning belemmert.’
Ook wijst ze op het probleem dat sommige zzp’ers proberen een andere indicatie te regelen, om zo een hoger uurtarief voor zichzelf te organiseren, en op de zware last voor budgethouders om zelf een indicatie te moeten regelen. ‘Ik pleit ervoor om alle indicatiestellingen weer door het CIZ te laten doen. Dat is onafhankelijker en neemt een hoop zorgen weg.’
Betrokken bij Per Saldo
Al sinds de oprichting in 1995 is Hinne lid van Per Saldo. ‘Per Saldo staat voor eigen regie en zelfbeschikking. Voor mij gaat het om emancipatie. Dankzij de lobby en de informatievoorziening van Per Saldo voel ik mij gesteund. De rolmodellen die ik heb ontmoet, hebben mij geïnspireerd om strijdbaar te zijn en mijn plek in de samenleving op te eisen.’
Motivatie voor de Ledenraad
Haar stap naar de Ledenraad is volgens haar een logische. ‘Het pgb moet een gelijkwaardig alternatief blijven voor Zorg in natura. Daarvoor hebben we een sterke vereniging nodig, net zo stevig als een vakbond of beroepsvereniging. Ik wil mijn kennis en ervaring inzetten om Per Saldo verder toekomstbestendig te maken. Belangrijk is dat we alle thema’s die het pgb onder druk zetten bespreken en hierin samen optrekken met het bureau.’
Bron: EigenWijs nr. 2 2025